Theater zoals je het nog nooit hebt beleefd: The Great Gatsby

vrijdag, 28 juni, 2019 - 16:00

Theater waar je als bezoeker zelf aan deelneemt. Dat is wat ‘The Great Gatsby’ te bieden heeft. Om meer te weten te komen over die unieke ervaring schoven we aan tafel met vier van de Vlaamse hoofdacteurs.

                                                                           Tekst Ruben Nollet / Foto’s Johannes Vande Voorde

Hoe moet je onze versie van ‘The Great Gatsby’ noemen?”, vraagt actrice Veerle Malschaert zich af. “Het is moeilijk om precies uit te leggen wat het is. Is het een musical? Een toneelstuk? Belevingstheater?” Het is in elk geval uniek voor België, een voorstelling waarbij het publiek deel uitmaakt van het verhaal. Dat verhaal heeft dankzij de oorspronkelijke roman van F. Scott Fitzgerald uit 1925 en de verschillende filmversies (onder meer eentje met Robert Redford en eentje met Leonardo DiCaprio) de hele wereld betoverd. Bij dit toneelstuk ben je als het ware zelf een gast op een van de wilde feestjes waarvoor de steenrijke en mysterieuze playboy Jay Gatsby bekendstaat. 

Tijdens de voorstelling word je helemaal meegesleept in de sfeer van de jaren 1920 – zeker als je je zelf uitdost zoals in die tijd – en leer je ook de andere personages kennen. Die nemen je mee naar verschillende kamers en vertellen elk een deel van het verhaal. Hoe Gatsby ooit een passionele relatie had met Daisy, maar haar uit het oog verloor.

Hoe Daisy later getrouwd is met de rijke Tom Buchanan. Hoe Gatsby bevriend raakt met zijn nieuwe buurman Nick. Hoe Nick kennismaakt met de cynische Jordan. Hoe Jordan aan Nick verklapt dat Tom Daisy bedriegt met de flamboyant Myrtle. En zo gaan de intriges door. De personages botsen met elkaar tijdens het feest en de toeschouwer zit er middenin

De meeslepende theaterversie van ‘The Great Gatsby’ ontstond in Groot-Brittannië en trekt daar al drie jaar volle ‘zalen’. Na enkele succesvolle maanden in Brussel komt de Belgische interpretatie deze zomer naar Knokke-Heist. Waar je precies naartoe moet voor het feestje, kom je pas een week op voorhand te weten, maar het gaat om een fraaie villa die centraal gelegen is. Het gebouw heeft ook een tuin waar zowel het aperitief als de afterparty zal plaatsvinden. Wij legden ons oor alvast te luisteren bij vier van de Vlaamse hoofdacteurs: Emelien Raats (die de rol van Daisy vertolkt), Katja Retsin (Jordan), Veerle Malschaert (Myrtle) en Timo Descamps (Gatsby).

Waarmee kun je deze ‘The Great Gatsby’ vergelijken?
Veerle Malschaert: “Met niets. Dat maakt het ook zo spannend. Iets als ‘The Great Gatsby’ is in België nooit eerder gedaan. We dompelen de mensen onder in een verhaal. Maar om te weten wat het is, moet je het eigenlijk zelf meemaken.”
Emelien Raats: “Het roept oprechte emoties op.”
Timo Descamps: “Onze personages krijgen soms advies van het publiek over wat ze moeten doen of welke beslissingen ze moeten nemen.”
Emelien: “Of de mensen nemen zelf beslissingen op basis van wat ze beleven tijdens de voorstelling. Tijdens een van de eerste shows kwam er iemand naar mij en zei ‘Daisy, je hebt me oprecht doen nadenken over de liefde.’ Ik wist niet goed wat ik moest zeggen. We hebben al zotte dingen meegemaakt.”
Veerle: “Maar het is ook kwaliteitstheater. Het is meer dan een zot feest of puur entertainment.”

 

 

Het publiek wordt uitgenodigd om zich te kleden in de stijl van de jaren 1920. Doen de mensen dat ook?
Katja Retsin: “We dachten dat Vlamingen niet zo gemakkelijk zouden meegaan daarin. Maar het tegendeel is waar. Het is ongelooflijk.”
Veerle: “80 tot 90 procent van het publiek is effectief verkleed. Van in het begin was dat het geval. Het zijn beeldjes als ze binnenkomen. Prachtig om te zien.”
Emelien: “Het is bijna gênant als we dan achteraf samenkomen, want ze zijn vaak mooier gekleed dan wij.” (lacht)
Veerle: “Het is voor hen al de eerste stap om te komen kijken. Zoals ze er soms bij zitten, maken ze per definitie deel uit van het verhaal.”
Katja: “Voor alle duidelijkheid, wie geen zin heeft om te participeren of met ons te communiceren, hoeft dat ook niet te doen. Er zijn genoeg momenten waarop je gewoon wat op de achtergrond kunt blijven en genieten van wat er gebeurt, zonder dat je zelf actief moet deelnemen.”
Timo: “Een paar familieleden van mij hadden wat schrik om te komen kijken. Ze hielden niet van interactieve toestanden. Ik heb hen hart op het hart gedrukt dat ze zich zeker niet ongemakkelijk zouden voelen. Toen ze toch kwamen kijken, waren ze achteraf allemaal dolenthousiast.”

Jullie hebben de voorstelling nu een dertigtal keer gebracht. Wat zijn de grootste verschillen als je de eerste opvoering vergelijkt met de meest recente?
Timo: “De interactie met het publiek. Dat hebben we moeten leren. We hebben twee maanden gerepeteerd, samen met de cast van de Franstalige versie. We konden toen wel een beetje publiek zijn voor elkaar, maar toen we voor het eerst met een publiek speelden, ging er toch een andere wereld open.”
Emelien: “Na een aantal opvoeringen had ik het gevoel dat we de personages ook echt waren. Ook de improvisaties lukten plots.”
Katja: “We zijn ook gewend geraakt aan allerlei soorten publiek. Je hebt meegaande mensen, mensen die er heel veel plezier aan beleven, maar je hebt ook mensen die net iets te veel gedronken hebben.” (lachje)
Timo: “Of die juist heel verlegen zijn en niks durven.”
Katja: “Of die heel uitbundig zijn.”
Emelien: “Ik heb ook al heel emotionele mensen gehad.”

Wat voor dingen hebben jullie al meegemaakt met het publiek?
Veerle: “Bij mijn personage is er een ‘spin the bottle’-scène, waar ik de toeschouwer uitdaag in een spelletje ‘Waarheid, Durven of Doen’. Ik vroeg aan een vrouw om pony te rijden op haar man en ineens begon hij op haar te rijden.” (lacht)

Timo: “Hij liet zich een beetje te veel gaan.”
Veerle: “Dat bleef allemaal wel binnen de perken, maar het mag ook best wat spannend zijn.”
Emelien: “Ik heb het andere extreme meegemaakt. Ik zat met een groep van enkel vrouwen bij elkaar die net gezien hadden in het stuk dat mijn man mij bedriegt. Die vrouwen waren op een gegeven moment allemaal samen met mij aan het huilen. Ik vraag hen ook of ze ooit iets gelijkaardigs hebben ervaren, en wat zij van de situatie denken. Dat lokt verhalen uit.”
Katja: “Bij mij is het dan eerder de kant van de intriges en de geheimen. Ik geef de mensen allerlei roddels mee. Ik vraag hen wat ze al te weten zijn gekomen, waar ze geweest zijn, wat ze denken dat er aan de hand is. Soms laten de mensen hun fantasie de vrije loop. Het is heel leuk om te zien hoe de puzzel in elkaar valt bij het publiek.”
Emelien: “Het absurde is dat iedereen eerlijk antwoordt als Jordan, Katja’s personage, dat vraagt. Tegen Daisy, mijn personage, durft niemand iets te zeggen. Dan weten ze zogezegd van niks.
De mensen gaan mee in het verhaal.”
Veerle: “De mensen maken ook heel veel verschillende dingen mee. Diepe emoties, uitbundige vreugde, sensualiteit, passie, intriges, verdriet en heel veel plezier.”

Waar genieten jullie zelf het meest van?
Katja: “Als alles mooi samenkomt. Iedereen heeft op zijn manier leuke dingen meegemaakt en dan wisselen we die ervaringen uit. Het vreemde aan dit stuk is wel dat je het samen speelt, maar dat je elkaar toch niet constant ziet. We staan niet op één podium.”
Timo: “Veerle en ik zien elkaar zelfs nooit.” (lacht) “We hebben geen enkel stukje dialoog met elkaar.”
Emelien: “Het is heel anders dan bij gewone theater-stukken. Hier krijg je een enorme kick als je voelt dat het publiek helemaal mee is.”
Veerle: “De mensen in het publiek zijn onze medespelers. Niet dat ze allemaal actief moeten meedoen, maar hun energie voedt ons en omgekeerd. Het kan avond per avond gigantisch verschillen. De voorstelling blijft uiteraard altijd staan, hoe timide of uitbundig het publiek ook is. Het mooiste is als iedereen alle niveaus van het stuk meekrijgt, zowel de emoties als de fun als het drama. Dat de mensen naar buiten gaan met een brok in de keel. Het tweede deel van het stuk is veel dramatischer. Het is zeker geen vrijblijvend feestje. Dingen blijven hangen.”

Wat verwachten jullie van de verhuis naar Knokke-Heist?
Veerle: “Ik ben benieuwd naar de nieuwe locatie. Het zal weer iets totaal anders worden. In Brussel zaten we in een casino, nu hebben we een eigen locatie. Dat maakt een verschil. De mensen zullen achteraf nog veel meer met ons kunnen babbelen. Er is ook een tuin aan. Met de zomersfeer erbij zal het zeker plezierig worden. Ik kijk er echt naar uit.”

Wat zouden jullie de mensen aanraden?
Emelien: “Kom in groep, met een man of zeven. Blijf niet samen, maar splits jullie op, zodat jullie elk een andere kant van het stuk zien.”
Veerle: “Verkleed jullie!”
Emelien: “Laat je gsm thuis of stop hem weg. Doe iets wat je normaal nooit zou doen, en je zal een fantastische avond beleven. En wij ook.”
Timo: “En drink iets lekkers.” (lacht)

DE BAND MET KNOKKE-HEIST
De Vlaamse cast van ‘The Great Gatsby’ zal vier weken lang vijf avonden per week het beste van zichzelf geven in een villa in Knokke-Heist. Maar hoe goed kennen ze onze gemeente eigenlijk?

Timo Descamps: “Ik ging vroeger altijd met mijn ouders naar het Zwin. Is dat dicht genoeg?” (lacht)
Veerle Malschaert: “Mijn eerste lief had een rijke tante met een chic appartement in Knokke-Heist. Ik heb hier op mijn 16de dus een paar keer op de dijk geflaneerd. En ik herinner me ook een paar wilde avonden in het casino ...”
Emelien Raats: “Ik moet toegeven dat ik niet thuis ben in Knokke-Heist, maar ik ben heel blij dat we ons avontuur hier mogen verderzetten. We zullen hier waarschijnlijk een tijdje wonen.”
Timo: “We hopen op goed weer, zodat we onze dagen buiten kunnen doorbrengen. ’s Avonds mag het regenen, zodat de mensen komen kijken. Laten we dat afspreken.”
Katja Retsin: “Knokke-Heist is me niet zo bekend, hoewel ik van de kust houd. Ik weet wel dat de strandbars fantastisch zijn.”

The Great Gatsby’, van 10 juli t.e.m. 4 augustus in het Nederlands en van 6 t.e.m. 18 augustus in het Frans, telkens van woensdag t.e.m. zondag op een geheime locatie in Knokke-Heist.

Meer info & tickets